Başlangıç > Göçmenlik üzerine > Her şey nasıl başladı

Her şey nasıl başladı

Bu konuda eşimle aramızda biraz görüş ayrılığı bulunuyor ama ben hikayeyi kendi bakış açımdan anlatacağım. O da kendi blogunda bundan çok farklı bir hikaye anlatıyor olabilir 😉

Lise ve üniversite çevremden bir çok arkadaşım geçici veya daha uzun sürelerle yurt dışında yaşadılar. Yurt dışına gitmek için en ideal zaman üniversite mezuniyeti sonrası. Henüz bir düzen kurmamış, evi, işi ve eşi olmayan insanlar için bu hamleyi yapmak çok daha kolay. Benim de bu esnada yurt dışına gitmek için birkaç iş görüşmem ve fırsatım oldu. Ancak yeni mezun olarak insan biraz eline para da geçsin istiyor elbette. O sıralar Avrupa’daki vergi oranları ve yaşam maliyeti hesaba katıldığında yeni mezun olarak kazandığım para ancak hayatımı idame ettirmeme yeteceğinden dolayı yurt dışı çalışma olanaklarını red ederek ülkemizin büyük bankalarından birinde çalışmaya başladım. Sonrasında aynı bankada 10 yılı aşkın bir çalışma süresi, evlilik, çocuk derken kendimi artık iyice kök salmış olarak buldum. Aklımın bir kenarında olan yurt dışında yaşama hayali artık benden çok uzaktı.

Maddi olarak sıkıntım olmasa da iş yerim artık kariyer açısından beni tatmin etmiyordu. Üstelik maliyet azaltma stratejileri sonucu ofis şehrin kilometrelerce uzağına taşınmış, plaza bölgesinden, organize sanayi bölgesine keskin bir geçiş yaşamıştık. Etraftaki fabrikaların berbat kokan dumanları ve vernik kokusunu andıran ağır kokulu kimyasalların sağlığımıza verdiği zararlar da cabası. Hayat bu şekilde devam edecek gibi değil, bu zinciri kırmak, bu cendereden kurtulmak lazımdı. Bir şey yapmalıydı !

Bence her büyük adım bir şey yapmalı diye başlar. İçinde bulunduğum durum bu kadar canımı sıkıyor olmasa sanırım şu an hala aynı yerde olurdum.

Kısa ve uzun dönem olmak üzere 2 plan yaptım. Kısa dönemde (40 gün) işimi değiştirecek, uzun dönemde (1.5 yıl) ise yurt dışında çalışma ve yaşama hayalimi gerçekleştirecektim. Eşim de sıkıntımın farkında olduğu için kaçış planım esnasında sürekli kendisinden destek gördüm. Evimizi, işimizi, çevremizi, arkadaş ve akrabalarımızı geride bırakıp yurt dışına gitmek ne kadar çılgınca görünse de onun desteği olmasa bu işe hiç girişemezdim. Bu süreçte aslan payına sahip olan eşime de sonsuz teşekkürler .

Reklamlar
  1. mahmut
    Temmuz 20, 2016, 1:26 am

    Uzun servis yolculugum sayesinde tum blogunuzu okudum. Bugunden bakinca kararinizdan memnun musunuz? Yine Avusturalyayi mi tercih ederdiniz?

  1. No trackbacks yet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: